Saturn

Powieść o trzech mężczyznach z rodziny Goya: słynnym malarzu Francisco, jego synu z ambicjami malarskimi, Javierze, i bon vivancie wnuku, Mariano. Trzy przeplatające się monologi mężczyzn oraz czwarty głos – opisy mrocznych „czarnych obrazów” – psychodelicznych fresków namalowanych na ścianach posiadłości Goi. Historyczna powieść o rodzinie hiszpańskich artystów aktualna tu i teraz. W każdym zdaniu pokazuje, jak niemożność okazywania miłości przez mężczyzn prowadzi do destrukcji całej rodziny.

Mówi Jacek:

Napisałem to, bo długo nosiłem się z pomysłem powieści o tym, jak patriarchat niszczy nie tylko kobiety (co oczywiste), ale i mężczyzn; jak prowadzi do zaniku uczuć między ojcami a synami. Wymarzonym materiałem okazała się historia Javiera Goi i jego słynnego ojca, wybitnego malarza i potwora zarazem. Metafory same pchały mi się w ręce: Javier, będący wielkim rozczarowaniem dla swojego ojca, urodził się przy ulicy Rozczarowania; Goya był głuchy na wszystkich wokół, w sposób zupełnie niemetaforyczny; tytułowy Saturn jest nie tylko bohaterem malowidła, ale też bóstwem czerni (barwy „czarnych obrazów”) i melancholii (czyli depresji, na którą cierpi Javier), a jego symbolem jest ołów – który zatruł Francisca. I żadnej z tych rzeczy nie wymyśliłem. Same przyszły.